Uluslararası Askeri Mahkeme – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Devlet Organları
Yazarların görüşleri olası cevapların tüm yelpazesini kapsamaktadır. Bazıları için, insancıl hukuk normları bireyleri değil devletleri bağlar, böylece yalnızca devlet organları olarak hareket eden kişilerin davranışlarını yönetir.
Bu genellikle, insancıl hukukun uygulanması amacıyla devlete bağlı varlıkların ve kişilerin devlete asimile edildiği kapsamlı bir devlet organları kavramını ima eder. Bu yapı altında, birey pasif bir sorumluluk öznesi olarak kalır ve uluslararası bir suç işleme yeteneği yalnızca devlete aittir. Bu nedenle birey, yükümlülüklerin öznesi değildir.
Devlet organları olarak görevlerini yerine getirirken insancıl hukuku ihlal eden kişiler için bireysel sorumluluğun söz konusu olamayacağı Kelsen tarafından farklı bir duruş benimsenmiştir. Tüm devlet organları, devletler arası bağışıklık ilkesi kapsamındadır ve bir devlet, bireyin kendi devletinin açık rızası olmadan bir bireyi savaş suçlarından yargılayamaz.
Dokunulmazlıktan feragat etmek için geçmişteki rıza örnekleri, Versay Antlaşması’nın 228. Maddesini ve 2 Eylül 1945 tarihli Japon Teslim Belgesini içerir, ancak Nürnberg Uluslararası Askeri Mahkemesi Şartı’nı içermez. Kelsen’in analizinden açıkça anlaşılıyor ki, insancıl hukuku, bir deniz bombardımanı sırasında bir komutanın uyarı verme ve belirli binaları ayırma görevi gibi nadir durumlar dışında, devlet organları olarak bireylere doğrudan yükümlülükler yüklemek olarak görmemektedir.
Aksine, insancıl hukuk öncelikle devlete genel olarak yükümlülükler yükler. Uluslararası hukuk, aynı zamanda, düşmanca eylemlerde bulunan savaşçı olmayanların insancıl hukuk kapsamında çok sınırlı bir korumaya sahip olması gerçeğinin gösterdiği gibi, tamamen özel bir sıfatla hareket eden bireylere doğrudan insancıl hukuku ihlal etmeme yükümlülüğü de yüklemektedir. Kelsen’in yorumuna göre, devlet organları kavramı asgariye indirgenmiştir, öyle ki bir devletin silahlı kuvvetleri mensupları bile bazen devlet organları, bazen de özel şahıslar gibi hareket eder.
Yine bir başka pozisyon, uluslararası insancıl hukuku, ister tamamen özel bir sıfatla isterse devlet organları olarak hareket etsin, bireylere doğrudan yükümlülükler dayatan olarak yorumlar. Bu nedenle, Hersch Lauterpacht’a göre, savaş suçları, doğrudan emirler altında hareket ederken ve özel kazançlar veya şehvet için savaşanlar tarafından eşit olarak işlenebilir. Yükümlülükler, statüden bağımsız olarak bireye bağlanır.
İnsancıl hukukun normatif çerçevesinin bu temel yönüne ilişkin olarak, insancıl hukuka uyma yükümlülüklerinin varlığına ve savaş suçlularının cezalandırılmasına ilişkin olarak devlet uygulamasının daha yakından incelenmesini gerektiren çok fazla belirsizlik bulunmaktadır. Sayısal ve esas olarak en önemli uygulama, İkinci Dünya Savaşı’ndan kalmadır ve Eski Yugoslavya ve Ruanda için Uluslararası Ceza Mahkemelerinin mevcut çalışmalarını içerir.
Birinci Dünya Savaşı’na geri dönersek, bu uluslararası normları ihlal edenlerin bireysel cezai sorumluluklarını onaylayan bir ilkenin savaş yasalarında ve geleneklerinde varlığı konusunda büyük bir belirsizlik vardı. Daha önce de belirtildiği gibi, 1907 Lahey Sözleşmesi IV’ün 3. Maddesi, bireyin sorumluluğunu değil, devletin sorumluluğunu sağlıyordu. Savaş sırasında birçok savaş suçu davası vardı, ancak o sırada çoğu yazar bu tür davaların temelini uluslararası hukukta değil, yerel hukukta buldu.
Her halükarda, kayıtlı savaş suçları davaları, özel şahısların değil, askerlerin, yani devlet görevlilerinin eylemleriyle ilgilidir. Son olarak, İtilaf Devletlerinin savaş sonrası zayıf girişimleri, kısmen Uluslar hukuku, gözaltında olmayan Alman savaş suçlularının yargılanması, Almanya ve müttefiklerinin sert direnişiyle karşılaştı ve sonunda başarısız oldu.
İnsancıl hukuk tarafından bireye doğrudan yükümlülükler getirilmesi, uluslararası normların ihlali olabilecek şeyin yazarının devletin bir faili olarak görülemeyeceği iki tür durumda en açık şekilde ortaya çıkar: birincisi, eylemin gerçekleştirildiği zaman. silahlı bir çatışma sırasında muharip olmayan biri tarafından; ve ikincisi, itiraz edilen davranış, ya bağımsız olarak savaşan bir direniş grubunun parçası oldukları ya da uluslararası olmayan silahlı bir bölgede savaşan bir isyancı grubun parçası oldukları için devlet aygıtıyla bağlantılı olmayan düzensiz savaşçıların davranışı olduğunda yapılır.
İkinci dünya Savaşı sonrası savaş suçlularının yargılandığı mahkeme
Nürnberg yargılamaları film
Nürnberg Askeri Ceza Mahkemesi hangi sözleşme ile kurulmuştur
Nürnberg mahkeme tutanakları
Nürnberg Mahkemesi neden kuruldu
1945 Nürnberg savaş suçları Mahkemesi
Nuremberg Mahkemesi izle
avrupa’da 2.dünya savaşının sona ermesi
Savaşçı olmayanlar tarafından yapılan ihlaller
Savaşmayanlar tarafından insancıl hukukun olası ihlaline ilişkin meseleler, İkinci Dünya Savaşı bağlamında hem Uluslararası Askeri Mahkemenin çalışmalarında hem de çoğunlukla savaş bittikten sonra gerçekleşen çok sayıda savaş suçu davasında ortaya çıkmıştır. Bu kararlar, Ruanda ve eski Yugoslavya için Uluslararası Ceza Mahkemelerinin büyük ölçüde o döneme ait davalara dayanan içtihatlarıyla ancak bir dereceye kadar hayata geçirilmiştir.
Uluslararası Askeri Mahkeme
Birleşik Devletler, Birleşik Krallık, Fransa ve Sovyetler Birliği arasındaki Londra Anlaşmasına eklenen IMT Tüzüğü uyarınca, Mahkeme ‘Avrupa Ekseni’nin çıkarları doğrultusunda hareket eden kişileri yargılama ve cezalandırma yetkisine sahipti. ülkeler, ister birey ister örgüt üyesi olarak, barışa karşı suçlar, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar dahil olmak üzere aşağıdaki suçlardan herhangi birini işlemişlerdir.
Bu hükümdeki iki unsur, kişilerin savaş yasaları ve gelenekleri tarafından doğrudan yükümlü kılınan statüsüyle ilişkilendirilebilir: birincisi, ‘Avrupa Eksen ülkelerinin çıkarları doğrultusunda hareket eden’ ifadesi ve ikincisi, ‘üyeler olarak kişilerin sorumluluğuna kalmıştır.
‘Avrupa Eksenülkelerinin çıkarları’ ifadesi (Fransızca versiyonunda ‘pour le compte des…’), Mahkeme’nin yetkisini Uzak Doğu’dan veya Müttefiklerden savaş suçlularını değil, Avrupa Mihver savaş suçlularını yargılamakla sınırlama arzusu olarak yorumlanabilir. ya da yargılamanın hedefinin Avrupa Eksen devletleri ve ajanları olacağının bir göstergesidir.
Birinci düzenlemeye göre, 6. madde, bireylerin doğrudan savaş yasaları ve gelenekleri tarafından yükümlü olup olmadığı sorusuna ışık tutmazken, ikinci düzenlemede, hüküm, savaş hukukunun yalnızca devlete yükümlülükler yüklediğini belirtir görünmektedir.
Bazıları, IM Tüzüğü’ndeki “savaş suçu tanımını” “çıkarlar açısından” ifadesinin yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebilecek şekilde sınırlandığını ileri sürecek kadar ileri gitti. Diğerleri, her iki yorumun da ifadeye uygulanabileceğini, böylece bu şekilde tanımlanan savaş suçlarının yalnızca Mihver olmayan bireyleri değil, aynı zamanda özel kazançlar veya şehvet için tamamen özel bir sıfatla hareket eden bireyleri de dışlayacağını öne sürüyor.
1945 Nürnberg savaş suçları Mahkemesi avrupa'da 2.dünya savaşının sona ermesi İkinci dünya Savaşı sonrası savaş suçlularının yargılandığı mahkeme Nuremberg Mahkemesi izle Nürnberg Askeri Ceza Mahkemesi hangi sözleşme ile kurulmuştur Nürnberg mahkeme tutanakları Nürnberg Mahkemesi neden kuruldu Nürnberg yargılamaları film