Çok Modlu Taşıma Belgeleri – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Çok Modlu Taşıma Belgeleri
MT sözleşmesine dayanan en yaygın yumuşak hukuk kuralları seti, UNCTAD/ ICC kuralları olan ICC (Uluslararası Ticaret Odası) yayın No. 418’dir. UNCTAD/ICC kuralları, tercih temelinde uygulanan bir dizi yumuşak hukuk kuralıdır: taraflar, kuralların uygulanacağı konusunda anlaşırlarsa, geçerli olacaklar ve ayrıca, herhangi bir ek sözleşme şartının yerine geçecektir. onlara
Ancak, kurallar doğası gereği sözleşmeye dayalı olduğundan, yalnızca uluslararası sözleşmelerin emredici hükümlerine veya uluslararası çok modlu taşıma sözleşmelerine uygulanan ulusal hukuka aykırı olmadığı takdirde geçerli olacaktır. Bu, UNCTAD/ICC’nin 13. Maddesinde açıkça belirtilmiştir.
UNCTAD/ICC kuralları, UNCTAD Denizcilik Komitesi’nin talebi üzerine, UNCTAD sekreterliği ve ICC üyelerinden oluşan ortak bir çalışma grubu tarafından hazırlanmıştır.
Gruba talimat, kuralların Lahey ve Lahey-Visby Kurallarına ve ayrıca Uluslararası Nakliyeciler Dernekleri Federasyonu (FIATA) Konşimento (FBL) ve Kombine Taşımacılık Belgeleri için ICC Tekdüzen Kurallarıdır.
UNCTAD/ICC kuralları 1991 yılında kesinleşmiş ve 1 Ocak 1992’de yürürlüğe girmiştir. Baltık ve Uluslararası Denizcilik Konseyi (BIMCO) tarafından hazırlanan FIATA FBL 1992 ve MULTIDOC 95’e dahil edilmiştir.
MT sözleşmesinden esinlenilmiş olsa da, kurallar biraz farklı bir sorumluluk sistemi uygular. Her şeyden önce, UNCTAD/ICC kuralları yalnızca bir MTO’nun taşımayı gerçekleştirme yükümlülüğünü üstlendiği veya fiilen yapmakta olduğu çok modlu taşımacılık sözleşmeleri için geçerlidir.
Nakliye komisyoncuları gibi yalnızca taşımayı organize eden kuruluşların yasal konumu kurallara tabi değildir. Ayrıca, UNCTAD/ICC kuralları, gönderici, çok modlu taşımacılık organizatörü tarafından imzalanmış, zamanında teslimatla ilgili bir menfaat beyanında bulunmadıkça gecikme için geçerli değildir.
Ve son olarak, deniz veya iç su yollarında taşıma durumunda, seyir hataları ve yangınla ilgili hasar, kayıp veya gecikmeler muaftır. Ancak bu, başlangıçtaki denize elverişlilik durumu için geçerli değildir.
İkinci istisnaya rağmen, MT sözleşmesi ile UNCTAD/ICC kuralları arasındaki farklar, UNCTAD/ICC kurallarının denizcilik sözleşmelerine uygun olacak şekilde kaleme alınmış olmasından açıkça kaynaklanmaktadır.
Denizcilik sistemi ile diğer kara tabanlı çözümler arasındaki bu farklılık, çok modlu soruna ortak bir uluslararası çözüm bulmadaki yavaş ilerlemenin temel açıklaması gibi görünüyor.
Şimdiye kadar, denizcilik lobicileri, uluslararası arenada diğer ulaşım sektörlerindeki lobicilerden daha etkili görünüyor. Ancak, aşağıda özetleneceği üzere, özellikle kara tabanlı sistemler ile deniz sistemleri arasındaki çatışma halen siyasi gündemdedir. Farklı endüstrilerle ilgili ulusal çıkarlar, itici bir faktördür.
Denizyolu taşımacılığında kullanılan belgeler
Karayolu taşıma belgeleri
Taşıma belgeleri Nelerdir
Çok Modlu TAŞIMACILIK
CIM taşıma belgesi
Taşıma Modları
Çok Modlu TAŞIMACILIK Nedir
IMO Formu
Politik ve ekonomik farklılıklar, multimodal taşımacılık için yeni bir yasal rejimin önündeki ana engel gibi görünüyor. Bu, başarısız olan 1980 MT konvansiyonu müzakereleri sırasında zaten görüldü.
ABD delegasyonunun BM Konvansiyon Konferansı’ndaki temsilcileri William Driscoll ve Paul B. Larsen, önerilen MT Konvansiyonunun ‘temelde yasal ve teknik belgeler olan daha önceki taşımacılık sorumluluk sözleşmelerinden belirgin bir ayrılmayı’ temsil ettiğini iddia ettiler.
Önerilen multimodal sözleşme, tam tersine, “gelişmekte olan ülkeler açısından uluslararası taşımacılık sektöründen maksimum ekonomik faydayı elde etmek için uzun vadeli bir stratejinin ayrılmaz bir parçasıydı.
Aşağıda özetleneceği gibi, aradan geçen yaklaşık 40 yılda, söz konusu siyasi ve ekonomik çıkarlarla ilgili gerilim azalmadı.
Bugün bile, uluslararası taşımacılık topluluğu çok modlu taşıma sözleşmelerine (kısmen) uygulanması gereken bir rejimi tartışırken, siyasi farklılıklar güçlüdür ve Driscoll ve Larsen’in 1982’deki MT sözleşmesi hakkında ifade ettikleri ‘kabul edilmiş bir gerçektir. Sözleşmenin yakın gelecekte yürürlüğe girmesinin muhtemel olmaması da mevcut tartışma ile ilgilidir.
Rotterdam Kuralları
11 Aralık 2008’de Birleşmiş Milletler Uluslararası Ticaret Hukuku Komisyonu (UNCITRAL) Genel Kurulu, Malların Tamamen veya Kısmen Deniz Yoluyla Uluslararası Taşımasına İlişkin Sözleşmelere İlişkin Birleşmiş Milletler Sözleşmesini kabul etti. Sözleşme 29 Eylül 2009’da Rotterdam’da imzalanmıştır ve bu nedenle Rotterdam Kuralları olarak adlandırılmaktadır.
Rotterdam Kuralları uluslararası bir başarıya ulaşırsa, çok modlu taşıma sözleşmeleri için uluslararası bir yasal çerçevenin yokluğu artık tam olarak geçerli olmayacaktır. Bunun AB tartışmasını nasıl etkileyeceği henüz belli değil, ancak AB girişimine son verebilir. Şimdiye kadar, aşağıdaki Üye Devletler Sözleşmeyi imzalamıştır: Danimarka, Fransa, Yunanistan, Lüksemburg, Hollanda, Polonya, İspanya ve İsveç.
Uluslararası bir bakış açısından, Amerika Birleşik Devletleri’nin imzalamış, ancak Çin’in imzalamamış olması ilginçtir ve İskandinav açısından bakıldığında, geleneksel Kuzeyli taşımacılık hukuku işbirliğinde bölünme olabilir: Danimarka, Norveç ve İsveç imzalamış, ancak Finlandiya ve İzlanda imzalamamıştır. . Ancak, 1 Mayıs 2015 itibariyle İspanya, Sözleşmeyi onaylayan tek AB Üye Devletidir.
Rotterdam Kuralları, 2002’den 2009’a kadar olan dönemde gerçekleşen hükümetler arası müzakerelerin bir sonucudur. Müzakereler UNICITRAL ve onun Çalışma Grubu III 2002–2008: Ulaştırma Yasası tarafından yapılmıştır.
Hazırlık çalışmaları ve kuralların ön taslağı CMI tarafından sunuldu. Genel olarak konuşursak, Rotterdam Kuralları uluslararası taşımacılık rejimlerine bir müdahaleyi temsil eder. Sadece bir sorumluluk sözleşmesi değil, aynı zamanda deniz ayağı olan çok modlu bir sözleşmenin tarafları arasındaki neredeyse tüm sözleşme ilişkisini yöneten modern bir sözleşmedir.
Başarılı olursa, uluslararası multimodal taşımacılığı düzenleyen ilk uluslararası sözleşme olacak. Rotterdam Kuralları ile ilgili farklı sorular üzerine çok sayıda makale ve birkaç kitap yayınlanmıştır. Bazıları UNCITRAL tarafından çevrimiçi olarak toplanmaktadır.
Çok modlu taşıyıcı sorumluluğu ile ilgili olarak, Rotterdam Kuralları, değiştirilmiş veya sınırlı bir ağ sistemi olarak tanımlanan bir geri dönüş maddesi içeren bir ağ sorumluluk sistemi uygular.
Sınırlı veya değiştirilmiş bir ağ sisteminde, kuralların büyük çoğunluğu tek tiptir, oysa birkaçı bireysel taşıma ayakları için geçerli olan kurallara göre değişiklik gösterir.
Rotterdam Kurallarında, taşıyıcı sorumluluğuna ilişkin özel kurallar bir ağ sistemine tabidir: Madde 26’ya göre, denizcilik dışı ayakları düzenleyen ve taşıyıcının sorumluluğu, sorumluluğun sınırlandırılması ve dava süresi ile ilgili emredici uluslararası tek modlu sözleşmelerdeki hükümler belirli koşullarda, Rotterdam Kuralları’nın bunları düzenleyen hükümlerinden üstündür.
Bu durum ayrıca lex specialis ilkesinin bir sonucu olarak tanımlanmıştır. Bunu ele almanın bir başka yolu da, ülke içi taşıma sözleşmelerinin sorumluluk kurallarını Rotterdam Kuralları çerçevesinin bütünleşik parçaları olarak görmektir.
CIM taşıma belgesi Çok Modlu TAŞIMACILIK Çok Modlu TAŞIMACILIK Nedir Denizyolu taşımacılığında kullanılan belgeler IMO Formu Karayolu taşıma belgeleri Taşıma belgeleri Nelerdir Taşıma Modları