GÜVENLİK VE UYGUNLUK – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Değerlendirme
Her ne kadar Monte Confurco’daki sonuç, yukarıda alıntılanan pasajın aksine, ismen olmasa da fiilen, ITLOS’a temyiz başvurusunun gerçekten de yerel bir mahkemenin tahvile ilişkin bir kararından mümkün olduğunu gösteriyor gibi görünse de, cezbedilen davacılar için sıhhatli bir derstir. Bunu yapmak için 2001 tarihli The Grand Prince davası tarafından verilmiştir.
Buradaki gerçek şu ki, Fransa tarafından gemisinin yasadışı avlanma nedeniyle tutuklandığını bildiren Belize, kaydını iptal etti ve Fransa’ya bu yönde bir diplomatik Nota gönderdi. Ancak daha sonra Belize sicili, Fransa’nın Belize’deki Fahri Konsolosuna yazdığı bir mektupta şunları söyledi:
Biz geminin statüsünü resen iptal etme sürecindeyken, gemi sahipleri [ITLOS]’a itirazda bulunarak kendilerini suçlamalara karşı savunma fırsatı istediler. Bu bağlamda ve Belize’nin [UNCLOS’a taraf] olması nedeniyle, etkilenen tarafın dilekçesini sunmasına izin vermeyi adil bulduk. Bu mahkeme sürecinin sonucuna göre gemiyi kayıtlarımızdan silme kararımızın uygulanıp uygulanmayacağına karar vereceğiz.
Daha önceki Nota’yı kesin olarak değerlendiren dar bir çoğunluk, başvuru tarihinde geminin aslında Belize uyruklu olmadığını ve dolayısıyla ITLOS’un onu dinleme yetkisinden yoksun olduğunu tespit etti. Dokuz yargıç, Nota’nın ardından Belize tarafından verilen resmi belgelerin kayıt silmenin kesin olmadığını ve askıya alındığını gösterdiğini öne sürerek, ortaklaşa muhalefet etti.
Bununla birlikte, genel olarak, müteakip hızlı tahliye kararları, ITLOS ve Madde’nin, fırsat ortaya çıktığında armatörlerin takip etmesi için hala çok değerli bir yol olduğunu göstermektedir.
Volga’da, ITLOS çoğunluk tarafından, Rus bayraklı bir balıkçı gemisinin serbest bırakılması için Avustralya tarafından belirlenen tahvili mantıksız buldu, çünkü bir serbest bırakma koşuluna uyumu güvence altına alan bir tahvil olarak 1 milyon A$’ı içeriyordu. Volga’nın izlenmesine izin vermek için uydu tabanlı gemi izleme sistemidir (VMS).
Bu, BMDHS’nin 73. Maddesinin, Avustralya makamlarının da talep ettiği VMS tahvili ve intifa hakkının açıklanması gibi bir gemiyi serbest bırakmak için mali olmayan koşulların dayatılmasına izin vermediği şeklinde yorumlanmasına dayanıyordu.
Bununla birlikte, bu durumda ilk kez ITLOS, gemi sahibi adına kendi içtihat hukukunun tahviller için yaklaşık yüzde 25’lik bir gidiş oranı belirlediğine dair bir argümanı göz ardı ederek, geminin tam değerine eşit bir tahvil belirlemeye hazırlandı.
İlgili geminin müsadere edilmesi, genellikle kirlilik suçlarından ziyade balıkçılık için bir ceza olsa da, ITLOS, kıyı devletinin müsadere kanununun ifadesinin gerisinde kalmaya hazır olduğunu göstermiştir.
Juno Tüccarı’nda ITLOS, Gine-Bissau yasası uyarınca bir geminin görünüşte kesin olarak müsaderesini, gemiyi devirmek için bir tür dava yaya olduğu sürece tersine çevrilebilir olarak ele aldı. Öte yandan, Tomimaru davasında, bayrak devleti (Japonya) ve mal sahibi, Rus mahkemelerinde mümkün olan en son çare fırsatı penceresi kapandığında yer alır.
Mürettebatın yerine geminin alıkonulması, çağrı için gerekli koşul olduğundan, 2002 yılında battıktan sonra İspanyol makamları tarafından tartışmalı bir şekilde gözaltına alınan Prestige kaptanına yardım etmek için 292. madde prosedürü mevcut değildi.
Öyle olsa bile, bu, denizcilik çıkarlarının bu prosedürü kullanmaktan kaçınmasını açıklamak için yetersiz görünüyor. Derhal salıverme prosedürü ismine ve ITLOS’un uluslararası deniz hukukunu uygulayabilen ve geliştirebilen uluslararası bir mahkeme olarak ününe uygun bir şekilde yaşadığından, dengesizlik önümüzdeki yıllarda telafi edilmeye başlanabilir.
Hukuki güvenlik ilkesi
Hukuka uygunluk
Hukuki güvenlik ilkesi Anayasa
Hukuki güvenlik nedir
Vatandaşların hukuk güvenliğini sağlayan devlet
Hukuka UYGUNLUK nedenleri
Hukuka uygunluk Halleri
Hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesi
GÜVENLİK VE UYGUNLUK
Bu bölüm, denizde can güvenliği ve gemilerin, mürettebatın, kargo ve limanların güvenliği ile ilgili en alakalı uluslararası sözleşmelerden bazılarına ayrılmıştır. Tartışılan sözleşmeler çok çeşitlidir ancak ortak bir ana temaya sahiptir: hepsi denizciliğin insani ve teknik unsuruna odaklanır, insan hatasını önlemeyi, denizcilerin çalışma ve yaşam koşullarını iyileştirmeyi ve en geniş anlamda denizdeki yaşamı korumayı amaçlar.
Bu sözleşmelerin bir diğer ortak noktası, armatörlerin ve işletmecilerin uyması gereken ayrıntılı düzenlemeler sağlamasıdır.
Bu tür bir uygunluk, bayrak Devleti idaresi (veya Bayrak Devleti Kontrolü) adına büyük ölçüde klas kuruluşları tarafından gerçekleştirilen ve Liman Devleti (veya Liman Devleti Kontrolü) tarafından belirlenen çok özel kurallara göre uygulanan bir sertifikasyon ve kontrol sistemi ile sağlanır.
Belgelendirmenin karşılıklı olarak tanınmasına yönelik bir sistem ve AB içinde, Avrupa Deniz Güvenliği Ajansı’nın (EMSA) giderek daha önemli hale gelen müdahalesi, sözleşmelere uyumu daha da artırıyor.
Bu ana motifi takip ederek, aşağıdaki analiz, güvenlikle açık bir şekilde bağlantılı araçlardan, 1974 SOLAS Sözleşmesinden ve ISM Kodundan başlayacaktır. Daha sonra odak, güvenlik yoluyla emniyet konusuna ve ISPS Koduna, STCW95 ve Denizcilik Çalışma Sözleşmesi 2006’nın katkılarını getirdiği yerde personel alımı yoluyla emniyete kaydırılacaktır. Son olarak, emniyet uyumuna ve Avrupa Birliği, EMSA ve klas kuruluşlarının hem bayrak hem de liman devleti kontrolünde rolüne bakılacaktır.
Ortaya çıkan tablo, bazılarının güvenliğin amacının gözden uzak olduğu, bürokrasi dalgaları tarafından yutulduğu ve sertifika yığınları arasında kaybolduğu, kodlar, kurallar ve yönetmeliklerle yüzen bir denizdir.
Görünen o ki, uyulması gereken kurallar dünya çapında kolayca uygulanabilen tek bir uluslararası belgede birleştirilirse, uyum yoluyla güvenliği artırma amacına daha iyi ulaşılabilir. Kesinlikle henüz orada değiliz, ancak IMO, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Comité Maritime International ve EMSA’nın azmi, denizciliği sadece birkaç on yıl öncesine göre çok daha güvenli hale getirmeye önemli ölçüde katkıda bulundu. Sistem mükemmel değil ama çalışmalar devam ediyor.
DENİZDE CAN GÜVENLİĞİ İÇİN ULUSLARARASI SÖZLEŞME
SOLAS Sözleşmesinin amacı, gemilerin güvenli inşasını, gemilerin takılması gereken güvenlik donanımını ve gemilerin işletilmesi gereken standartları belirleyen kurallar oluşturarak denizde can güvenliğini teşvik etmektir.
Sözleşmeyi düzenli olarak gözden geçirmek ve gerekli değişiklikleri tasarlamak IMO’nun görevidir, ancak sözleşmenin hükümlerinin uygulanmasından bayrak Devleti sorumludur.
Bayrak Devleti, SOLAS’a uygunluğun sağlanması için kendi bayrağı altında ticaret yapan gemilerin ilk tescil edildiklerinde sörvey yapılmasını sağlamalıdır. Bundan sonra gemiler, aynı zamanda sözleşmede belirtilen sertifikaları da veren bayrak Devleti tarafından belirlenen aralıklarla periyodik olarak sörveyden geçirilir.
Bayrak Devletlerinin bu sorumlulukları bir sınıflandırma kuruluşu (veya AB içindeki Tanınmış Kuruluşlar) gibi tanınmış bir kuruluşa devretmelerine izin verilir. Liman Devleti Kontrolüne ilişkin Paris Mutabakat Zaptı gibi idari anlaşmalar kapsamında faaliyet gösteren Liman Devletleri, Paris MoU’nun SOLAS’a uygun olmadığına inandıkları gemileri denetleme ve gerekirse alıkoyma yetkisine sahiptir.
Hukuka uygunluk Hukuka uygunluk Halleri Hukuka uygunluk nedenleri Hukuki güvenlik ilkesi Hukuki güvenlik ilkesi Anayasa Hukuki güvenlik nedir Hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesi Vatandaşların hukuk güvenliğini sağlayan devlet