Milliyet İlkesi – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Milliyet İlkesi
Genel olarak kabul edilen ikinci yargı yetkisi ilkesi milliyettir (bazen ‘aktif vatandaşlık’ olarak da bilinir). Devletler, uluslararası hukuka göre vatandaşlarının yurtdışındaki davranışlarına ilişkin yasama yetkisine sahiptir. Birçok Devlet, bu yargı yetkisini oldukça geniş bir şekilde benimser.
Örneğin, Bosna/Hersek Ceza Kanunu’nun 12(2) Maddesi, ‘Bosna-Hersek’in ceza kanunu, Bosna-Hersek toprakları dışında suç işleyen Bosna-Hersek vatandaşına uygulanacaktır.
Uyrukluk, uluslararası ceza hukukunda, özellikle denizaşırı ülkelerde konuşlanmış ve çoğu Devletin mevzuatında kendileriyle birlikte yurtdışında “bayrak taşıyan” silahlı kuvvetlerle ilgili olarak önemli bir yargı temelidir.
Bununla birlikte ilke, silahlı kuvvetlerin ötesinde geçerlidir ve sivilleri de kapsar. Bunun bir örneği, Birleşik Krallık’ın 1861 tarihli Kişiye Karşı Suçlar Yasası’nın 9. bölümüdür; bu yasa, ortak hukuk ülkelerinin bölgesel yargı yetkisine ilişkin olağan tercihinin bir istisnası olarak, aynı zamanda nerede olduğuna bakılmaksızın İngiliz vatandaşları tarafından işlenen cinayetler üzerinde yargı yetkisini de öne sürer.
Vatandaşlık yargı yetkisi, bir vatandaş ile bağlı olduğu Devlet arasındaki bağlantıya dayanır. Çoğu zaman kimin vatandaş olduğu sorusu nispeten tartışmasızdır ve vatandaşlığı veren Devletin mevzuatıyla ele alınmaktadır.
Aynı şekilde, diğer Devletlerin bu vatandaşlığı (ve dolayısıyla buna dayalı herhangi bir yargı yetkisini) kabul etmesi gereken boyut, muhtemelen Nottebohm davasında belirtilen teste tabidir. Bu, vatandaşlık iddiasında bulunan (veya yargı yetkisi durumunda olduğu gibi, kendisine karşı vatandaşlık iddiasında bulunan) kişinin, vatandaşı olduğu iddia edilen Devlet ile “gerçek bir bağlantısı” olması gerektiğidir.
Vatandaşlık yargı yetkisi için, genellikle, hakkında yargı yetkisi iddia edilen kişinin, suçun sonrasında değil, suç anında vatandaş olması gerekir. Aksi takdirde nullum Crimen sine lege ilkesinin ihlal edilebileceği ileri sürülmüştür.
Bununla birlikte, bazı Devletler, şüphelilerin daha sonra vatandaşlıklarını almaları durumunda yargı yetkisi sağlar. Bu Devletler, yargı yetkisinin böyle bir kullanımını locus delicti yetkisinin vekaleten kullanımı olarak görme eğilimindedir. Sonuç olarak, bu tür herhangi bir kullanımın hukuka uygunluğu, şüphelinin kovuşturulduğu eylemin, işlendiği sırada locus delicti (veya uluslararası hukukta) suç teşkil edip etmemesine veya bu Devletin, ‘ yargı yetkisinin ödünç alındığı biliniyor.
Bazı Devletler, yurt dışında olsalar bile daimi ikametgahlarının faaliyetleri üzerinde yargı yetkisini iddia eder. Bu, vatandaşlık yargısının genişletilmiş bir biçimidir, ancak bir Devlette kalıcı olarak ikamet etmeyi seçenler açıkça onun vatandaşlarına benzediğinden uluslararası hukukta kabul edilebilir bir yargı biçimidir. Benzer bir değerlendirme, bir Devletin silahlı kuvvetlerine hizmet eden vatandaş olmayan kişiler için de geçerlidir.
Vatandaşlık yargısının belki de en ünlü örneği, Vietnam’daki My Lai katliamındaki rolü nedeniyle ABD’nin Teğmen William Calley’i kovuşturmasıydı. Bu dava aynı zamanda, genellikle vatandaşlık yargısının kapısına yöneltilen, Devletlerin kendi vatandaşlarını savaş suçları nedeniyle kovuşturmalarının aşırı hafif olma eğiliminde olabileceği eleştirilerinden birine bir örnek teşkil etmektedir.
İnkılâpçılık ilkesi
Devletçilik ilkesi
Halkçılık ilkesi
Milliyetçilik ilkesi
Halifeliğin kaldırılması hangi ilke
Devletçilik ilkesi doğrultusunda yapılan İnkılaplar
Evrensellik ilkesi nedir
Medeni Kanun hangi ilke
Pasif Kişilik İlkesi
Pasif kişilik yargı yetkisi, bir Devletin vatandaşlarına yurtdışındayken karşı işlenen suçlar üzerinde uyguladığı yargı yetkisidir. Çoğu durumda, böyle bir yargı yetkisinin iddiası tartışmalıdır. Lotus davasında konuyla ilgili görüş bildiren yargıçların tamamı, uluslararası örf ve adet hukukunun böyle bir ilkeyi kabul etmediği görüşündedir.
Pasif kişilik yargı yetkisinin özellikle ABD tarafından terör suçlarıyla bağlantılı olarak kullanımında bir artış olmuştur. Bununla birlikte, uygulamasının yasallığı konusunda önemli anlaşmazlıklar devam etmektedir. Pasif kişilik yargı yetkisinin, daha zayıf Devletler pahasına güçlü Devletler lehine olduğuna dair korkular var.
Pasif kişilik yargı yetkisinin, insanların anlaşılır bir şekilde farkında olmadıkları yasakları da içeren birçok farklı Devletin yasalarına aynı anda tabi olmalarına yol açabileceğine dair endişeler de dile getirildi.
İkinci sorun, yalnızca hukukun Devletler arasında farklılık gösterdiği durumlarda ortaya çıkar. Yasaklar ulusal tuhaflıkları yansıtmak yerine Devletler arasında geçerli olduğundan, sorun uluslararası ceza hukukuna uygulanmamalıdır. Pasif kişilik yargısının geleneksel olarak kabul edildiği birkaç alandan biri, savaş suçlarıyla ilgilidir.
Böylece Devletler, vatandaşlarına karşı işlenen savaş suçlarını kovuşturma hakkına sahiptir. Birçok örnekten biri, bir Japon uyruklunun Batavia’daki bir kulüpte Hollandalı kadınları fuhuşa zorladığı için bir Hollanda Askeri Mahkemesi tarafından yargılandığı Washio Awochi davasıdır. Bununla birlikte, uluslararası hukuk, savaşan devletlerin vatandaşlarına karşı işlenen suçların kovuşturulmasına izin vermek için bunun ötesine geçer. Örneğin, Velpke Bebek Evi davasında Birleşik Krallık, Almanya’da meydana gelen Polonyalı çocuklara yönelik ihmal ve kötü muamele nedeniyle Alman vatandaşlarını kovuşturdu.
Pasif kişilik yargı yetkisinin uluslararası suçlar üzerinde ileri sürüldüğü durumlarda, uyrukluğun belirlenmesiyle ilgili olarak, uyruk yargı yetkisiyle ilgili olarak aynı sorular ortaya çıkar. Aynı test, gerçek bir bağlantının testi burada da geçerlidir. Vatandaşlığın belirlenmesi için ilgili süre genellikle suçun işlendiği zaman olarak kabul edilir.
Sonuç olarak, bir kişinin daha sonra kendisine karşı suçları kovuşturmak isteyen bir Devletin vatandaşlığını kazanması, o Devlete pasif kişilik yargı yetkisi vermez. İsrail, Eichmann davasında Eichmann’ın Yahudi kurbanları adına pasif kişilik yargı yetkisi iddiasında bulunmaya çalıştı.
İsrail’in evrensellik ilkesi temelinde Eichmann’ı yargılama hakkı genel olarak kabul edilse de, Eichmann’ın suçları sırasında İsrail vatandaşı olmayan mağdurlarla ilgili olarak pasif kişilik yargı yetkisini kullanma hakkına sahip olduğu iddiası için aynı şey söylenemez.
Koruyucu İlke
Bir Devlet, bir Devletin sırlarının satılması, casusluk veya para biriminin veya resmi mührünün taklit edilmesi gibi Devlet güvenliğini tehdit eden ülke dışı faaliyetler üzerinde koruyucu yargı yetkisini ileri sürme hakkına sahiptir.
İlke, saldırganlık üzerinde yargı yetkisi iddiasını haklı çıkarmak için kullanılabilse ve İsrail tarafından Adolf Eichmann üzerindeki yargı yetkisinin temellerinden biri olarak öne sürülmüş olsa da, pratikte uluslararası ceza hukuku ile ilgili tüm hayal edilebilir kullanımları bölgesel, milliyet veya pasif kişilik ile örtüşmektedir.
Eichmann’daki koruyucu ilke iddiası, kendisini kovuşturma hakkına bakılmaksızın, Holokost sırasında İsrail Devleti’nin var olmadığı temelinde eleştirildi.
Devletçilik ilkesi Devletçilik ilkesi doğrultusunda yapılan İnkılaplar Evrensellik ilkesi nedir Halifeliğin kaldırılması hangi ilke Halkçılık ilkesi İnkılâpçılık ilkesi Medeni Kanun hangi ilke Milliyetçilik ilkesi