Minimum Standartlar – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Minimum Standartlar
“Üye başka türlü bağlı olmadığı sürece” formülü, Üyenin hem 147 No.lu Sözleşmeyi, hem de 147 No.lu Sözleşmenin Ekinde listelenen diğer ILO Sözleşmesini/sözleşmelerini onayladığında, Ek’te listelenen Sözleşmeye uygunluk. Aksine, Üyenin 147 No.lu Sözleşmeyi onayladığı, ancak Ek’te listelenen belirli bir ILO Sözleşmesini/Sözleşmelerini onaylamadığı durumlarda, bu Sözleşme(ler)e katı bir şekilde uyulmasını sağlama görevi yoktur. , ancak bunun yerine “önemli eşdeğerlik” ilkesi temelinde uygulamakla yükümlüdür.
“Önemli eşdeğerlik” teriminin anlamı sorunu, 1990 yılında ILO Uzmanlar Komitesi tarafından ticari gemilerdeki çalışma standartlarına ilişkin bir Genel Ankette incelendi. Komite, Sözleşme’nin Ek’i ile tam bir uyumun olmadığı durumlarda, Komite’nin uygulayacağı testin öncelikle bir Sözleşmenin genel amacının veya hedeflerinin ne olduğunu veya ne olduğunu, yani amacını veya amaçlarını belirlemeyi içereceğine işaret etmiştir. amaç veya amaçlar.
Bunlar, bir ana hedef ve birkaç alt hedef şeklini alabilir. Bu durumda, esaslı eşdeğerlik testi şu şekilde olacaktır: ilk olarak, Devletin Sözleşme’nin ana genel hedeflerine ve bunların gerçekleşmesine yardımcı olan kanun veya yönetmelikleri çıkarmış olup olmadığına saygı duyduğunu veya kabul ettiğini gösterip göstermediği; ve eğer öyleyse, ikincisi, bu tür yasa veya yönetmeliklerin etkisinin, tüm maddi açılardan Sözleşmenin alt hedeflerine ulaşılmasını sağlamak olup olmadığına bakılır.
1990 Genel Sörveyinde, ticari gemilerdeki Çalışma standartları, Uzmanlar Komitesi, ekteki Sözleşmelerin her biri için esaslı eşdeğerlik için neyin gerekli olduğunu belirtti.
7, 58 ve 138 No’lu Sözleşmeler ile ilgili olarak, gemide can güvenliğini sağlamaya yönelik standartların, mevzuat tarafından uygulanan asgari 14 yaşını içermesi durumunda, Madde 2(a)’daki esasen eşdeğer gereklilik karşılanabilir. sadece aynı aileden kişilerin çalıştığı veya yetkili okul veya eğitim gemilerinde; ve yasa ve yönetmeliklerin uygulamayı kolaylaştırmak için bir tür kayıtlar sağladığı durumlarda geçerlidir.
55, 56 ve 130 No’lu Sözleşmeler ile ilgili olarak, Uzmanlar Komitesine göre, üç Sözleşmeden birine esaslı bir eşdeğerlik olup olmadığının tespiti aşağıdaki noktalara atıfta bulunmalıdır.
Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku SÖZLEŞMESİ
BM Deniz Hukuku SÖZLEŞMESİ pdf
Kentsel Atıksu Arıtımı YÖNETMELİĞİ deşarj standartları
Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku sözleşmesine taraf ülkeler
SOLAS bölümleri
UNCLOS. Türkçe pdf
SOLAS açılımı
3.deniz hukuku konferansı
55 No’lu Sözleşmeye göre, armatörler, belirli sınırlamalara tabi olarak, maddeler üzerindeyken meydana gelen hastalık ve yaralanmalardan sorumlu tutulmalıdır (Madde 2); tıbbi bakım ve bakım, en az 16 haftaya kadar ödenmelidir: zorunlu bir sigorta planının (belki de 56 No’lu Sözleşme’de öngörülen türden) olduğu durumlarda armatörlerin sorumluluğu sona erse de, ilgili olarak bu şekilde sona ermeyebilir. programdan hariç tutulan yabancı işçiler veya ülkede ikamet etmeyen kişiler (Madde 4); gemideyken ücretler, ayrıca, 4. Maddede (Madde 5) belirtilen aynı koşullara tabi olarak, karaya çıktığı andan itibaren tam veya kısmi ücretler olarak ödenmelidir; geri dönüş (Madde 6) ve defin masrafları (Madde 7) için sorumluluk vardır; uyruk, ikametgah veya ırka bakılmaksızın eşit muameleye ilişkin hüküm vardır.
56 No’lu Sözleşmeye göre, – olağan sınırlamalara tabi olarak – denizci veya ailesi için en az 26 hafta boyunca ulusal ücret üzerinden nakit yardımlar içeren bir zorunlu hastalık sigortası planı (Madde 1) olmalıdır (Madde 2 ve 4); tıbbi yardım (Madde 3); analık parası (Madde 5); ve ölüm veya ölüm yardımı (Madde 6); yardımlar, sözleşmeler arasındaki normal süreyi kapsamalıdır (Madde 7); armatörler ve gemiadamları planın masraflarını paylaşmalıdır (Madde 8).
Ekonomik ve tıbbi olanakları yeterince gelişmemiş ülkeler lehine esneklik hükümleri içeren 130 Sayılı Sözleşme, diğer pratik konuların yanı sıra, güvence altına alınacak tıbbi bakımın türünün ayrıntılarını ortaya koymaktadır (Madde 13 ve 14); hastalık parası için kazançla ilgili ödemelerin hesaplanması için ayrıntılı yöntemler belirler (Madde 21 ila 24); hak kazanma süreleri (Madde 15 ve 25) ve maliyet paylaşımı (Madde 17) ile ilgili güvenceler vardır.
147 No’lu Sözleşme’nin 2(a) Maddesindeki esaslı denklik şartı, denizciler için tercihen iki yılda bir (altı yılda bir) zorunlu düzenli tıbbi muayeneleri öngören yasa veya yönetmeliklerin bulunduğu 73 No’lu Sözleşme ile ilgili olarak karşılanabilir.
Düzenlenen sertifika, işitme ve görme ve gerektiğinde güverte bölümünde, renkli görme açısından uygunluğu kanıtlamalı ve denizde hizmetle bağdaşmayan veya herhangi bir hastalığın (akciğer tüberkülozu dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere) olmadığını tasdik etmelidir. başkalarının sağlığını tehlikeye atmak; tercihen bir sertifikanın reddedilmesi durumunda yeniden inceleme için düzenlemeler olmalıdır.
134 Sayılı Sözleşmenin 4 ve 7. Maddeleriyle ilgili olarak 147 Sayılı Sözleşmenin 2(a) maddesinin temel özellikleri, 4. maddenin 3. paragrafında sıralanan dokuz genel ve özel konuya ilişkin kanun veya yönetmeliklerin mevcut olması ve Bir veya daha fazla ekip üyesi, Madde 7 kapsamında kaza önlemeden sorumlu olarak atanır.
92 No’lu Sözleşme’deki asli güvenlik standartları, aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak, konum, erişim araçları, yapı ve düzenleme bakımından yeterli güvenlik, hava koşullarına karşı koruma ve yalıtım gerektirenleri içeriyor gibi görünmektedir: diğer şeylerin yanı sıra yangın önleme ihtiyaçları (Madde 6(1) ve (8)); uyku ve yemekhanelerin yeterli şekilde havalandırılması (Madde 7(1)); yangın veya diğer tehlikeleri önleyen yeterli bir ısıtma sistemi (Madde 8(1) ve (6)); yeterli aydınlatma (Madde 9(2)); gemi ortasında veya kıç tarafında, yükleme hattının üzerindeki yatak odalarının normal durumu (Madde 10(1)); yeterli sıhhi barınma, havalandırmalı ve yeterli atık boruları (Madde 13(1), (8) ve (10)); onaylanmış bir ecza dolabı ve 15 veya daha fazla mürettebatın taşındığı durumlarda ayrı hastane konaklaması gerekir.
Ayrıca gemide can güvenliğinin sağlanması için ilave gereklilikler de eklenmelidir. Bu standartların uygulanmasını sağlamak için 92 Sayılı Sözleşme’de ortaya konan önlemler, 147 Sayılı Sözleşme’de de belirtilen türdendir, özellikle esasa ilişkin sorunlara ilişkin mevzuatın yürürlüğe girmesi ve çerçeve ve çerçevelemede armatörlerin ve denizcilerin istişareleri. bu tedbirlerin uygulanması (Madde 3(2)(e)); ve geminin kaydı veya yeniden kaydı hakkında yetkili makam tarafından ve bir şikayet alındığında (Madde 5) ve sorumlu zabit ve mürettebat üyeleri tarafından haftada en az bir kez (Madde 17) mürettebat konaklamasının denetimi olmalıdır.
Ayrıca, 92 Sayılı Sözleşme, planların önceden onaylanmasını öngörmektedir (Madde 4). Ayrıca, mevcut gemilere uygulama için geçiş hükümleri de vardır (Madde 18) ve daha fazla esneklik sağlamak için, Madde 1(5), armatörlerin istişaresinden sonra, yetkili makam tatmin olursa, asli hükümlerle ilgili olarak değişiklik yapılmasına izin verir. ve gemiadamları, varyasyonların, genel koşulların Sözleşme hükümlerinin tam olarak uygulanmasından kaynaklanacak olanlardan daha az elverişli olmamasının bir sonucu olarak karşılık gelen avantajlar sağlar.
3.deniz hukuku konferansı Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku SÖZLEŞMESİ Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku sözleşmesine taraf ülkeler BM Deniz Hukuku SÖZLEŞMESİ pdf Kentsel Atıksu Arıtımı YÖNETMELİĞİ deşarj standartları SOLAS açılımı SOLAS bölümleri UNCLOS. Türkçe pdf