Yeni Zelanda Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Vaka Analizi
R v. Peter Ellis
Profesör Davies’in hizmetlerinin kaydedildiği ikinci vaka, Yeni Zelanda vakasıdır ve şunları göstermektedir:
• Davranışta uygun yönergelere bağlı kalma ihtiyacı ve önemi çocuklarla yapılan görüşmelerden elde edilir.
• Çoklu görüşmelerden doğabilecek zorluklar.
• Çok küçük çocukların kanıtlarını toplama ve değerlendirmeyle ilgili özel sorunlar.
• Uzman tanık psikologlarının bu tür araştırmaları kolaylaştırmada üstlenebilecekleri önemli rol.
Peter Ellis, Yeni Zelanda’daki Christchurch Civic Crèche’de asistan olarak çalıştı. Tüm hesaplara göre, kreşteki tek erkek yardımcı olan gösterişli bir karakterdi. Kasım 1991’de 3 yaşındaki bir çocuk babasına “Peter’ın siyah penisinden nefret ettiğini” söyledi.
Bu, Sosyal Refah Departmanından bir psikoloğun çocuk cinsel istismarının temel özelliklerini tanımladığı, ebeveynlerden bunlara dikkat etmelerini istediği, ancak onları sorgulamanın veya sorgulamanın tehlikeleri konusunda uyardığı ilgili ebeveynlerle bir toplantıda doruğa ulaşan bir endişe dalgasına yol açtı. çocuklar. Daha sonra, çocuk koruma uzmanları bir dizi çocukla görüştü, bunların hiçbiri Bay Ellis’e karşı iddiada bulunmadı.
Ancak, Ocak 1992’de bir ebeveyn, Bay Ellis’e karşı bir dizi yeni iddiayı bildirdi. Polis ve sosyal hizmetler, Bay Ellis orada çalışırken kreşe devam eden çocuklarla yeni bir görüşme turu başlattı. Toplamda, yaklaşık 118 çocukla görüşülmüştür, neredeyse tamamı şimdi 5 ila 6 yaşlarındaydı ve 18 ay veya daha önce meydana gelen olayları tanımlamaları istendi.
Toplam yirmi çocuk Bay Ellis hakkında müfettişleri endişelendiren açıklamalar yaptı ve sonunda on bir tanesi 1993 baharındaki duruşmasında Bay Ellis’e karşı ifade vermeye çağrıldı. Çocukların ifadeleri sadece Bay Ellis’i değil, birkaç çocuğu da suçladı. diğer bakım yardımcıları. Çocuklar sadece kreşte cinsel istismara maruz kaldıklarını değil, aynı zamanda Christchurch ve ötesindeki çeşitli adreslere götürüldüklerini, burada birden fazla istismara maruz kaldıklarını ve tuhaf ritüellerin kurbanı olduklarını iddia ettiler.
Savunma, çocukların çoğunun, biri altı defaya kadar olmak üzere, defalarca görüşüldüğü gerçeğine dikkat çekti. Ayrıca, velilerin çoğu, çocuklarını sorgulamama konusundaki savunmayı görmezden geldi ve grup içindeki diğer ebeveynlerle düzenli temas halindeydi.
Diğer kreş yardımcılarına yönelik suçlamaların tümü sonunda reddedildi, ancak Ellis çocuklardan yedisine cinsel istismarda bulunmaktan suçlu bulundu ve on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Masumiyetini korumaya devam etti ve özellikle sonraki görüşmelerde (bir çocuk Christchurch’teki yoğun bir Sivil Merkezde istismara uğradığından söz etmişti) ve bazı iddiaların inandırıcılığının veya inandırıcılığının olmamasına dayanarak temyize gitti. gereksiz yere düşündürücü ve yönlendiriciydi. (Mülakatların gerçekleştirildiği sırada, İyi Uygulama Memorandumu ile karşılaştırılabilir araştırma görüşmelerinin yürütülmesi için üzerinde anlaşmaya varılmış hiçbir kılavuz yoktu.)
Yeni Zelanda
Yeni Zelanda Anayasası
Yeni Zelanda hukuk sistemi
Yeni Zelanda Cumhurbaşkanı
Yeni Zelanda yönetim şekli
Waitangi anlaşması
Yeni Zelanda da avukatlık
Temyiz Mahkemesi, ara dönemde iddialarını geri çeken bir çocukla ilgili suçlamaları bozmasına rağmen, bu iddiaları reddetmiştir.
1997’de ve yine 1998’de Bay Ellis, kusurlu görüşme teknikleri ve soruşturma aşamasında ebeveynler arasındaki temas yoluyla çocukların kanıtlarının olası kontaminasyonu sorununa dayanarak Temyiz Mahkemesine ücretsiz af talebinde bulundu.
Avukatları ayrıca, özellikle Ceci ve Bruck’un (1995) çalışmaları olmak üzere, sorgulama altında telkin edici yanıtın etkisinin anlaşılmasında meydana gelen gelişmelere işaret etti. Cleveland olayına ve Orkney Soruşturmasına yansıyan, çok küçük çocuklarla yapılan çok sayıda görüşmenin bir sonucu olarak iddialara harfi harfine güvenmenin bir sonucu olarak adaletin düşük olma potansiyelini vurguladılar. Sonuç olarak, Adalet Bakanlığı mülakat standartları ve kontaminasyon risklerini yeniden incelemek için bir soruşturma başlattı.
Soruşturma eski bir Başyargıç olan Sir Thomas Eichelbaum tarafından üstlenildi ve o da, kanıtları önerilebilirlik ve kontaminasyon üzerine son araştırmaların ışığında incelemek üzere iki uzmanı, Profesör Davies ve Dr Louis Sas’ı görevlendirdi. Toplamda, kilit tanıklarla otuz beş video görüşmesi ve destekleyici belgelerle dolu dört paketleme çantası sağlandı.
Uygulamalı bir bilişsel psikolog ve bir klinik pratisyen hekimin farklı bakış açılarından yazılmış olmalarına rağmen, bağımsız raporları dikkate değer ölçüde benzer sonuçlara ulaştı: Çocukların kreşte Bay Ellis’i içeren olaylarla ilgili olarak yaptıkları açıklamalar, kolayca aşırı önyargıya veya uygunsuz uygulamaya atfedilemezdi.
Görüşme standardının genel olarak iyi olduğu ve çağdaş standartlara uygun olduğu sonucuna vardılar ve çok küçük çocuklarda telkin edilebilirlik sorunlarının farkında olduklarını gösterdiler. Bazı ebeveynler kuşkusuz birbirleriyle konuşmuş olsa da, diğerleri konuşmamıştı ve farklı çocukların anlatımlarında, benzer olaylar yaşamadıkları sürece açıklanması zor olan bir dereceye kadar karşılıklı doğrulama vardı.
Bütün çocuklar kreşteki taciz olaylarını anlatarak başladılar; Kreş dışında daha tuhaf taciz iddialarının ortaya çıkması, yalnızca tekrarlanan görüşmelerin bir sonucuydu. Eichelbaum Raporu (2001) iki uzmanın yargısıyla aynı fikirdeydi; mahkumiyetlerin güvensiz olmadığı ve Bay Ellis’in temyiz başvurusunun “önemli bir farkla” başarısız olduğu sonucuna varmıştır; Kanıtların güvenilirliği, kirlilik ya da kötü görüşme uygulamaları nedeniyle zarar görmemiştir. Bay Ellis, tüm suçlamalardan masum olduğunu beyan etmeye ve ücretsiz bir af için savaşmaya devam ediyor.
Avustralya, Yeni Zelanda ve Kanada
Avustralya ve Yeni Zelanda mahkemelerinde ruh sağlığı uzmanlarının uzman tanıklığına, örneğin, ceza verme, kaza sonrası bozulma, yargılanma ehliyeti, cezai sorumluluk, çalışma kapasitesi, zihinsel gerilik derecesi, suç mağdurlarının maruz kaldığı travma için izin verilmiştir. , mağdurların davranışları, delilik savunması, hafızanın işletilmesi, marka ihlali ve hileli reklam, zihinsel durum sonucu ölüme neden olma, gözaltı ve erişim düzenlemeleri ve ayrımcılığın etkileridir.
Avustralya ve Yeni Zelanda’daki mahkemelerin, Turner davasındaki kuralın katı bir yorumunun izin verdiğinden daha fazla psikologların uzman tanıklığını kabul etmeye hazır olduğuna dair bazı cesaret verici kanıtlar, Yeni Zelanda’daki R v. Taaka [1982] 2 NZLR 198 davasında bulunabilir. hangi psikiyatrik kanıt, davalının ‘takıntılı bir şekilde zorlayıcı kişiliğe’ sahip olduğunu göstermek için kabul edildi ve kronik travma sonrası stres bozukluğuna ilişkin veriler vardır.
Waitangi anlaşması Yeni Zelanda Yeni Zelanda Anayasası Yeni Zelanda Cumhurbaşkanı Yeni Zelanda da avukatlık Yeni Zelanda hukuk sistemi Yeni Zelanda yönetim şekli