Çevre Protokolü – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Çevre Protokolü
CCAMLR’ye ve daha özel olarak Çevre Protokolüne Taraf Devletler, bu araçların temel hükümlerinin ötesinde deniz taşımacılığının güvenliği konularını ele alma konusunda bazı ilerlemeler kaydetmiştir. CCAMLR Koruma Tedbir 10-02 (2007), balıkçı gemilerinin ruhsatlandırılmasıyla ilgili olarak gemi güvenliği ile ilgili bir dizi gereklilik getirmektedir.
Örneğin, gemilere yalnızca gemide bir Gemi İzleme Sistemi (VMS) çalıştırıyorlarsa, yeterli iletişim ekipmanına sahiplerse, gemideki herkes için yeterli daldırma hayatta kalma kıyafetleri sağlıyorlarsa ve yiyecek rezervleri taşıyorlarsa, CCAMLR alanı içinde balık avlama ruhsatı verilebilir.
Ayrıca, CCAMLR Komisyonu, Tarafların, CCAMLR bölgesinde balıkçılık için yalnızca minimum buz sınıflandırma standardı ICE-1C olan gemilere ruhsat vermesini ve bölgede faaliyet gösteren mürettebat tarafından uygun hayatta kalma eğitiminin alınmasını tavsiye eder.
Çevre Protokolü Tarafları, Antarktika Antlaşması bölgesi içindeki turizme ve özellikle yolcu gemileriyle ilgili güvenlik ve çevresel risklere giderek daha fazla odaklanmışlardır.
2007 yılında Yeni Delhi’de düzenlenen XXX Antarktika Antlaşması Danışma Toplantısı’nda (ATCM), Antarktika sularında faaliyet gösteren yolcu gemileri üzerine bir Oturumlar Arası Temas Grubu (ICG) kuruldu. Görev tanımı, risk azaltmanın (tasarım, inşaat, işletme, seyir standartları, taşıma, güvenlik ekipmanının uygun kullanımı ve gemi iletişimi dahil) ve arama ve kurtarmanın iki araştırma konusunu oluşturduğunu belirtti.
Ayrıca, XXX ATCM’de, Antarktika Antlaşması Tarafları turizmle ilgili iki karar kabul ettiler. Karar 5 (2007), Tarafların Antarktika çevresinin ve ona bağlı ve ilişkili ekosistemlerin uzun vadeli bozulmasına önemli ölçüde katkıda bulunabilecek faaliyetlerden vazgeçmelerini tavsiye etmektedir.
Karar 4 (2007), Tarafların operatörleri 500 veya daha fazla yolcu taşımak üzere tasarlanmış gemileri kullanmaktan caydırmasını tavsiye etmektedir. Daha genel olarak, 2004 yılında, Antarktika Antlaşması Tarafları, Antarktika sularında faaliyet gösteren gemiler için bir dizi nakliye rehberini onayladılar. Bu bağlayıcı olmayan yönergeler (küçük değişikliklerle birlikte) “Arctic Waters’da çalışan Gemiler için Kılavuz İlkeler”den (2002) geliştirilmiştir ve genel kabul görmeleri amacıyla IMO tarafından değerlendirilmektedir.
Son olarak, Uluslararası Antarktika Tur Operatörleri Birliği’nin (IAATO), üyelerine ait yolcu gemilerini, operasyon ve acil durum prosedürleri, mürettebat eğitimi ve herhangi bir kaza durumunda deneyim ve yardım dahil olmak üzere, nakliye güvenliği ile bağlantılı çeşitli konularda düzenlediği belirtilmelidir.
Uluslararası çevre anlaşmalari nelerdir
Uluslararası çevre hukuku
Çevre Hukuku Makale
Çevre hukuku Nedir
Çevre hukuku pdf
Çevre hukuku örnek olaylar
Çevre hukuku İlkeleri
Uluslararası çevre örgütleri
Güney Okyanusu’nda Nakliye İle İlgili Zorluklar
Güney Okyanusu’ndaki denizcilik güvenliği ve deniz güvenliği ile bağlantılı her konuyu araştırmak bu bölümün kapsamı dışındadır. Sonuç olarak, bölümün geri kalanı seçilen beş konuyu kısaca tanıtacak ve tartışacaktır: Güney Okyanusu’nda faaliyet gösteren gemilerin yapımı, donanımı ve personeli; Antarktika bölgesi içindeki seyir verileri; acil durum planları ve arama ve kurtarma; ağır dereceli yakıt kullanımı; ve nakliye ile ilgili amaçlar için korunan alanların belirlenmesi gerekir.
Güney Okyanusu nakliyesi ile ilgili inşaat, ekipman ve personel sorunları
Yukarıda belirtildiği gibi, bölgesel bazda bireysel ve hatta toplu olarak hareket eden devletler, yabancı gemilerin yapımını, teçhizatını ve personelini mevcut uluslararası gerekliliklerin ötesinde düzenleyebildikleri ölçüde sınırlıdır. Ayrıca, uzak ve/veya kutup sularına yönelik özel uygulama kılavuzları ya doğası gereği tavsiye niteliğindedir ya da özel denizcilik kuruluşları adına geliştirilmiştir.
“Arktik ve Antarktika buzla kaplı sularda faaliyet gösteren Gemiler için Kılavuz İlkeler”, Ulusal Antarktika Programları Yöneticileri Konseyi (COMNAP) tarafından 2002 Arktik Antarktika uygulamasına ilişkin küçük değişikliklerle uyarlanmıştır. Güney Okyanusu gemiciliği açısından kuşkusuz en önemli enstrüman, 2004 yılında Cape Town’da düzenlenen XXVII ATCM tarafından onaylandı.
Bu yönergeler, IMO Tasarım ve Ekipman (DE) Komitesinin bir alt komitesi tarafından değerlendirilmektedir. Mevcut Arktik İlkelerin basitçe değiştirilip Antarktika’ya uygulanması yönündeki ilk öneriyi reddeden alt komite, Kuzey Kutbu Yönergelerinin Antarktika’ya uygulanması amacıyla tam bir revizyonunu hazırlamaya karar verdi.
Bu karar, yüzeysel olarak benzer olmakla birlikte, Arktik ve Antarktika arasındaki farkların (buzun doğası, tesislerden izolasyon, kurtarma ve yargı yetkisi ile bağlantılı olarak) öyle olduğu gerçeğini yansıtmaktadır. Antarktika tartışmasız uygunsuz. Antarktika uygulaması için Arctic Guidelines’ı revize etmek amacıyla (Kanada tarafından koordine edilen) bir yazışma grubu kurulmuş olup, 2009 yılında IMO tarafından Antarktika deniz taşımacılığına yönelik yönergeleri içeren bir kararın kabul edilmesi öngörülmektedir.
Mevcut haliyle “Arktik ve Antarktika buzla kaplı Sularda Çalışan Gemiler için Kılavuz İlkeler”, her iki bölgede bulunan gemilerin inşası, ekipmanı, personeli ve işletimi ile ilgili standartlar ve tavsiyeler ortaya koymaktadır. Kılavuz İlkeler ayrıca çevre koruma ve hasar kontrolü ile bağlantılı olarak bir takım gereksinimler de ortaya koymaktadır.
Buz güçlendirme, yapı ve stabilite ile ilgili inşaat gerekliliklerini ortaya koyan Kılavuz İlkelerin A Bölümü, yalnızca Polar Sınıfı gemiler için geçerlidir. Ekipman, işletim ve çevre standartları, Kılavuz İlkelerin kapsadığı tüm gemiler için daha geniş bir şekilde geçerlidir ve genellikle hem Kuzey Kutbu hem de Antarktika’nın soğuk ve zorlu koşullarına özellikle uygun olan ek güvenlik ekipmanlarının taşınmasını gerektirir.
Örneğin, yangınla mücadele ekipmanı, buz oluşumuna karşı yeterince korunmalı ve cankurtaran motorları, düşük sıcaklıklarda kolayca çalışmasını sağlayacak bir araçla donatılmalıdır. Gemi zabitleri ve mürettebatı soğuk havada hayatta kalma eğitimine sahip olmalı ve mümkün olduğu kadar çok gemi güvertesi ve motor zabiti buzla kaplı sularda gemi operasyonları konusunda eğitilmelidir.
Daha da önemlisi, bu kılavuzların, SOLAS Sözleşmesi ve MARPOL gibi diğer IMO enstrümanlarının gerektirdiği mevcut standartlara ek ve tamamlayıcı tavsiyeler ortaya koyduğuna dikkat edilmelidir.
Bununla birlikte, bu kılavuzda yer alan ayrıntı düzeyine rağmen, bunların Antarktika’ya uygulanmasıyla bağlantılı olarak bir takım eleştiriler yapılabilir. İlk olarak, Antarktika ile ilgili olarak değiştirilmiş Kılavuz İlkelerin kapsamı uygunsuz bir şekilde dardır.
‘Antarktika buzla kaplı sular’ tanımı, deniz buzu konsantrasyonlarının onda bir veya daha fazla olduğu ve gemiler için yapısal bir risk oluşturan 60°G enleminin güneyindeki sularla sınırlıdır. Yukarıda belirtildiği gibi, Kuzey Kutbu’nun aksine, deniz buzu Antarktika sularının değişmez bir özelliği değildir ve yaz boyunca gemiler düzenli olarak buzsuz denizlerde yol alır.
Çevre hukuku İlkeleri Çevre Hukuku Makale Çevre hukuku Nedir Çevre hukuku örnek olaylar Çevre hukuku pdf Uluslararası çevre anlaşmalari nelerdir Uluslararası çevre hukuku Uluslararası çevre örgütleri