Suçun Çatışmayla İlişkisi – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Suçun Çatışmayla İlişkisi
Tadic ́ davasında ICTY, suçun çatışmayla olan gerekli bağlantısına dayalı olarak böyle bir gerekliliği dile getirmiştir. Temyiz Dairesi’nin suçların ‘düşmanlıklarla yakından ilgili’ olması gerektiği sonucuna dayanarak, Yargılama Dairesi, Bu testi karşılamak için:
Suçun taraflardan biri tarafından kontrol edilen bir alanda çatışmalar veya işgaller sırasında veya bunların bir parçası olarak işlendiğini kanıtlamak yeterli olacaktır.
Bununla birlikte, Temyiz Dairesinin belirttiği gibi, gerçekleştiği iddia edilen yasaklanmış eylemlerin tam zamanında ve yerinde silahlı çatışmanın meydana geldiğini göstermek veya iddia edilen suçun muharebe sırasında gerçekleşmesi gerekli değildir, çatışmanın taraflarından biri tarafından resmi olarak onaylanan veya tolere edilen bir politikanın veya uygulamanın parçası olması veya eylemin, savaşın yürütülmesiyle bağlantılı bir politikanın fiilen ilerletilmesi veya taraflardan birinin fiili menfaati için olması. çatışma; bireylerin uluslararası insancıl hukuk kapsamındaki yükümlülükleri bağımsızdır ve Devletlerin uluslararası hukuk kapsamındaki sorumluluklarına ilişkin herhangi bir soruna halel getirmeksizin uygulanır.
Her bir davanın kendi koşulları içinde belirlenmesi gereken tek soru, suçların bir bütün olarak silahlı çatışmayla yakından ilgili olup olmadığıdır.
Bu durumda, ICTY Yargılama Dairesi, isyancı Sırp Cumhuriyeti tarafından yönetilen bir kampta tutuklu sivillere işkence yapılması ve öldürülmesi gibi suçların aslında genel bir etnik temizlik politikasını ilerlettiğini ve bu nedenle şu şekilde nitelendirilmesi gerektiğini tespit etti. savaş yasalarının ve geleneklerinin ihlalidir.
ICTY tarafından önerilen gereklilik, son derece esnektir ve I. Protokolün 75. Maddesinde bulunan silahlı çatışmadan etkilenen kişilerin standardından farklı değildir.
Akayesu davasında ICTR, bu bağlamda, ICTY Yargılama Dairesi’nin Tadic ́ kararındaki mantığıyla ve daha geniş anlamda mevcut uluslararası hukukla çelişen bir tutum benimsemiştir. Mahkeme, sanığın ancak makul şüphenin ötesinde eylemlerinin mücahitlerden birinin çatışma amaçlarını yerine getirirken gerçekleştirildiğinin kanıtlanması halinde savaş suçlarından suçlu bulunabileceği sonucuna varmıştır. Suçların fail tarafından tamamen kişisel saiklerle değil, savaş çabalarını desteklemek veya tamamlamak için işlenmesi gerektiği belirtildi.
Bu temelde Mahkeme, tecavüzlerin, zalimane muamelelerin ve cinayetlerin savaş çabalarının bir parçası olduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle Akayesu’yu tüm savaş suçlarından beraat ettirdi. Bağlantı şartının bu katı inşası sonraki davalarda tekrarlandı ve ICTR’nin Kayishema ve Ruzindana, Rutaganda ve Musema davalarındaki savaş suçları suçlamasıyla sanıkları yeniden beraat ettirmesine yol açtı.
Suçun unsurları nelerdir
Sosyolojik suç kuramları nelerdir
Suç teorileri nelerdir
Serbest Hareketli suç Nedir
Suçun Nedenleri
Suç ve toplum ilişkisi
Ani suçlar
Suç ETOLOJİSİ nedir
ICTR’nin kararları, suç ile sivil nüfusa yönelik daha geniş bir saldırı arasındaki bağlantının suçun tanımlayıcı bir unsuru olduğu, insanlığa karşı suçların bir unsurunu savaş suçlarına yanlışlıkla dahil ediyor gibi görünmektedir.
Bu unsuru savaş suçlarıyla ilgili olarak aramak, insancıl hukukun korumasını yalnızca savaşan taraflardan biri için yaşamı veya bütünlüğü önemli olanlarla sınırlamak olacaktır, ayrıca makul şüphenin ötesinde bireysel saiklerin belirlenmesindeki kanıtsal zorluklardan bahsetmiyoruz bile.
Silahlı bir çatışma bağlamında bir birey ile belirli bir grup arasındaki bağlantı, insancıl hukukun sunduğu korumayı temel alır, ancak bu, yalnızca bu bağlantıya odaklanan bir suçun yasaklanacağı anlamına gelmez. Ne Cenevre Sözleşmeleri ve I. Protokol’deki (Madde 85) “ciddi ihlaller”in antlaşma tanımı ne de yukarıda tartışılan İkinci Dünya Savaşı içtihatlarında yorumlandığı şekliyle savaş suçları, suçun bir unsuru olarak savaşan tarafın savaş çabasının ilerletilmesini içerir.
ICTY, Akayesu kararından sonra verilen Celebici ve Blaskiç ́ davalarındaki kararlarında, Tadic ́ kararında ifade edildiği şekliyle nexus testini yineledi. ICTY, yağma suçunun unsurlarına ilişkin tartışmasında konuya daha doğrudan değindi.
Suçun kapsamını daraltmaya çalışan bir savunma argümanına cevaben, Dava Dairesi, Çelebi’de kamu ve özel düşman mallarının haksız yere el konulmasına yönelik yasağın kapsamının genel olduğunu ve işlenen her iki yağma eylemini de kapsadığını gözlemlemiştir. bireysel askerler tarafından özel kazançları için ve işgal altındaki toprakların sistematik bir ekonomik sömürüsü çerçevesinde üstlenilen mülklere organize el konulması gerekir.
Savunmanın öne sürdüğünün aksine, Nürnberg’deki Uluslararası Askeri Mahkeme nezdinde ve müteakip Nürnberg Askeri Mahkemeleri nezdinde kovuşturmaya konu olanın ikinci kategorideki eylemler olması gerçeği, bu tür eylemlerin yokluğunu göstermez. kişisel açgözlülük nedeniyle failler tarafından işlenen bireysel yağma eylemleri için uluslararası hukuk uyarınca bireysel cezai sorumluluk. Buna karşılık, tarihsel bir perspektiften bakıldığında, yağma yasağının tam olarak ikinci tür ihlallere yönelik olduğu açıktır.
Dolayısıyla, yağma suçu ile genel savaş çabası arasında kurulacak hiçbir bağlantı yoktur. Daha genel olarak, savaş tutsaklarına tamamen zalimce işkence eden asker ve düşman kadınlara ihtiyatla tecavüz eden isyancı, büyük olasılıkla bir bütün olarak silahlı çatışmayla yakından ilgili olan ve ICTY, insancıl hukuk ihlalleri olarak kabul edilmelidir. Bu, ICC Hazırlık Komisyonu tarafından bir savaş suçunu uluslararası veya dahili bir silahlı çatışma “bağlamında yer alan ve bununla ilişkili” bir davranış olarak tanımlarken benimsediği tutumdur.
İnsancıl hukuk kapsamındaki yükümlülüklerin bireysel karakteri, bu nedenle, uluslararası insan hakları hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerle taban tabana zıttır. Bir yandan, insan haklarının normatif çerçevesi, temel amacı bireyleri devletin suistimallerine karşı korumakla uyumlu bir şekilde, yükümlülükleri devlete ve görevlilerine sıkı sıkıya odaklar.
Öte yandan, insancıl hukukun normatif çerçevesi, silahlı çatışma zamanlarında düşman haline gelenin yalnızca devletler ve ajanları değil, tüm uluslar olduğu gerçeğine gerekli bir yanıt olarak bireyleri genel olarak yükümlü kılar.
Sorumluluk
Bu bölümün başında, bir yükümlülüğün varlığı ile sorumluluğun dayatılması arasında mutlak bir ilişki olmadığı belirtilmişti. Devletler bazı durumlarda özel kişilerin eylemlerinden sorumlu tutulabilir ve bazen de özel kişiler devletin işlediği ihlallerden sorumlu tutulabilir.
Buradan, uluslararası insancıl hukuk tarafından doğrudan bireye yüklenen, ancak insan hakları hukuku tarafından değil, doğrudan bireye yüklenen yükümlülüklerin varlığına ilişkin olarak yukarıda varılan sonucun, kendi içinde, uluslararası hukuk kapsamında bireysel sorumluluğa ilişkin ilkelerin inandırıcı bir resmini sağlamadığı sonucu çıkmaktadır.
Bununla birlikte, aslında, bireysel yükümlülüklerin varlığına ilişkin tartışmalar genel olarak bireysel sorumluluk sorunuyla o kadar yakından bağlantılıdır ki, önceki bölümdeki analiz, insan hakları ve insancıl hukuk vardır.
Bu bölümün amacı, daha önce söylenenleri tekrarlamak veya bireysel sorumluluğun dile getirilmesinin en küçük ayrıntılarını araştırmak değil, insan hakları ve insancıl hukukun normatif çerçevesinde sorumluluğun rolünü incelemek olacaktır.
Bu, ilk olarak, her hukuk sisteminin normatif çerçevesinde bireysel sorumluluğun kabul edilen karakteri ve önemi hakkında bazı genel değerlendirmelere ve ikinci olarak, insan hakları ihlallerinin faillerini kovuşturma konusunda bir devlet görevinin varlığına ilişkin bir tartışmaya yol açacaktır. haklar veya insancıl hukuk, bu iki sistemdeki bireysel sorumluluğun merkeziliğinin bir yansımasıdır.
Ani suçlar Serbest hareketli suç nedir Sosyolojik suç kuramları nelerdir Suç ETOLOJİSİ nedir Suç teorileri nelerdir Suç ve toplum ilişkisi Suçun Nedenleri Suçun unsurları nelerdir